Podczas gdy Józef i Maryja wędrowali do Betlejem, jeden z aniołów zebrał wszystkie zwierzęta, aby wybrać najbardziej przydatne do niesienia pomocy Świętej Rodzinie w stajence.

Jako pierwszy naturalnie zgłosił się lew:

• Jedynie król zwierząt jest godny służyć Królowi świata - zaryczał. - Stanę u wejścia i rozszarpię wszystkich, którzy zechcą zbliżyć się do Dzieciątka!
• Jesteś zbyt gwałtowny - powiedział anioł.

Zaraz potem zbliżył się lis. Z miną chytrą i niewinną stwierdził:

• Jestem najodpowiedniejszym zwierzęciem. Dla Syna Bożego codziennie rano będę kraść najlepszy miód i świeżutkie mleko. Codziennie też będę przynosić Maryi i Józefowi śliczną kurkę.
• Jesteś zbyt nieuczciwy - powiedział anioł.

Nadszedł paw, dumny i wspaniały. Rozpostarł swój ogromny ogon koloru tęczy i stwierdził:

• Przekształcę tę biedną stajenkę w pałac królewski, piękniejszy od pałacu Salomona!
• Jesteś zbyt pyszny! - powiedział anioł.

Wiele zwierząt przeszło przed aniołem, każde chwaliło swój dar. Na próżno. Anioł nie mógł znaleźć odpowiedniego. Zobaczył jednak, że osiołek i wół nadal pracowały ze spuszczoną głową na polu wieśniaka, w pobliżu groty. Anioł przywołał ich.

• A wy nic nie macie do zaofiarowania Dzieciątku?
• Nie - odpowiedział osiołek i smutnie opuścił długie uszy. Nie nauczyliśmy się niczego poza pokorą i cierpliwością. Wszystko inne staje się jedynie powodem do bicia!

Ale wół nieśmiało, nie podnosząc nawet oczu, powiedział:

• Moglibyśmy jednak od czasu do czasu odpędzić muchy naszymi ogonami.

Anioł uśmiechnął się wreszcie i powiedział:

• Właśnie wy nadajecie się do żłóbka!

Bruno Ferrero